Portrait de Michael Oginski, autorzy: C. P. Marillier, A. Romanet / domena publiczna; źródło: Bibliothèque nationale de France (Gallica)

Michał Kleofas Ogiński

(25.09.1765 – 15.10.1833) działacz polityczny, skrzypek, kompozytor i pisarz urodzony w Guzowie k. Warszawy, zmarły we Florencji. Gry na skrzypcach i klawikordzie oraz teorii i generałbasu uczył się u Józefa Kozłowskiego w Guzowie. Od 1782 pobierał lekcje gry na skrzypcach u Ivana Mane Jarnovića w Warszawie. Podczas późniejszych pobytów za granicą korzystał ze wskazówek udzielanych mu przez skrzypków-wirtuozów - Giovanniego Battistę Viottiego (1798) i Pierre'a Baillota (1810).

Nie zamierzał być zawodowym muzykiem. Już w wieku 21 lat rozpoczął działalność polityczną jako poseł na sejm i zwolennik króla Stanisław Augusta Poniatowskiego, od którego otrzymał godność komisarza skarbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. W latach 1790-91 odbył jako dyplomata podróż do Hagi, Amsterdamu i Londynu. Celem jego misji było rozszerzenie kontaktów handlowych Polski z Europą Zachodnią drogą morską. Uczestniczył w pracach Sejmu Czteroletniego (1788-92), nie był jednak zwolennikiem Konstytucji 3-go Maja. W 1793 sejm powierzył mu stanowisko podskarbiego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Należał do grupy polityków, którzy podpisali traktaty rozbiorowe z Rosją i Prusami, ale w 1794 wziął udział w powstaniu kościuszkowskim - dowodził własnym pułkiem strzelców konnych. Po upadku Wilna przedostał się do Warszawy, a po bitwie pod Maciejowicami wyjechał do Wiednia i dalej do Wenecji. Odrzucił otrzymaną od dowódcy okupacyjnych wojsk Aleksandra Suworowa propozycję powrotu do Polski, czego konsekwencją stała się konfiskata jego majątków. Przez kilka lat działał aktywnie na emigracji. W latach 1797-98 przebywał w Paryżu, gdzie poznał osobiście Napoleona Bonapartego. Pod koniec 1801 uzyskał zgodę na powrót do Rosji pod warunkiem złożenia przysięgi wierności carowi Aleksandrowi I. Zamieszkał wówczas w Zalesiu koło Wilna. Podczas kampanii 1812 przyjął postawę lojalną wobec Aleksandra I. Po 1812 związał się ze środowiskiem inteligenckim i kulturalnym Wilna, organizował przedstawienia i koncerty, był prezydentem Towarzystwa Typograficznego i członkiem Towarzystwa Dobroczynności. W 1823 osiadł na stałe we Florencji.

 

Źródło biogramuwww.culture.pl, Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, październik 2006. 

Utwory Kameralne

  • Polonez G-dur na 3 ręce Pobierz

  • Polonez G-dur na fortepian na 4 ręce Pobierz

Utwory na fortepian

  • Marche triomphale suivie d’une Polonaise nationale Pobierz

  • Marsz Pobierz

  • Mazurka A-dur Kup

  • Mazurka D-dur Kup

  • Mazurka G-dur Kup

  • Minuetto Kup

  • Vier National Polonoisen nr 1 Pobierz

  • Vier National Polonoisen nr 2 Pobierz

  • Vier National Polonoisen nr 3 Pobierz

  • Vier National Polonoisen nr 4 Pobierz

  • Polonez B-dur [I] Wypożycz

  • Polonez B-dur [II] Kup

  • Polonez B-dur [III] Pobierz

  • Polonez c-moll „Pożegnanie” Wypożycz

  • Polonez d-moll [I] Wypożycz

  • Polonez d-moll [II] Kup

  • Polonez Es-dur [I] Kup

  • Polonez Es-dur [II] Kup

  • Polonez F-dur [I] Kup

  • Polonez F-dur [II] Kup

  • Polonez f-moll [I] Wypożycz

  • Polonez f-moll [II] Wypożycz

  • Polonez f-moll [III] Pobierz

  • Polonez G-dur [I] Wypożycz

  • Polonez G-dur [II] Kup

  • Polonez g-moll Kup

  • Quadrille F-dur Kup

  • Quadrille f-moll Kup

  • Tempo di menuetto Kup

  • Valse C-dur Kup

  • Valse D-dur [I] Kup

  • Valse D-dur [II] Kup